wtorek, 13 sierpnia 2013

Moonrise Kingdom (2012) - młodzi kochankowie


Kochankowie z Księżyca to przeuroczy film Wasa Andersena osadzony w realiach lat 60. XX wieku. Opowiada on o ucieczce z domu dwóch zakochanych w sobie nastolatków Sama i Suzy. Na ich poszukiwania wyrusza kapitan drużyny skautów ze swoją drużyną oraz kapitan Sharp z policji, w którego rolę wcielił się Bruce Willis. 
Treść zdawałaby się banalna ale jej oprawa jest nietypowa, a wręcz bajkowa. Dom Suzy przypomina domek dla lalek, gesty bohaterów są przerysowane. Realizacja pomysłu tworzy niepowtarzalny klimat. Wszystko, począwszy od detali takich jak kształt czy kolor walizki lub sukienki po ogół w postaci krajobrazu czy zjawisk pogodowych często jest wyolbrzymione, nierzadko nawet wielokrotnie. Przerysowana treść i scenografia nadają filmowi wiele ciepła, często radości i nie można oprzeć się by nie nazwać tego filmu uroczym. Ponad to do nastroju dochodzi piękna muzyka skomponowana przez jednego z moich ulubionych twórców Alexandra Desplat, ona po prostu płynie niosąc widza na fali miękkich dźwięków. Każda z ról była doskonale odegrana w ramach przyjętej konwencji, każda charakterystyczna i niepowtarzalna.
To pełna ciepła i  koloru komedyjka, w której można odnaleźć wiele różnych odniesień, a każdy z pewnością odnajdzie w niej coś dla siebie.

Nie-do-końca-kochankowie

Nie-do-końca-z-księżyca


8/10

niedziela, 11 sierpnia 2013

Dwa słowa o Dwóch Brzegach


Dzisiaj mija tydzień od mojego powrotu z Kazimierza z Festiwalu Filmu i Sztuki Dwa Brzegi. Urokliwe miejsce, fantastyczni ludzie, wyjątkowe projekcje i spotkania oraz niesamowita atmosfera sprawiają, że rok rocznie powracam w pierwszym tygodniu sierpnia do kazimierskiego miasteczka.

Niebawem ukażą się recenzje kilku filmów według mnie wartych zobaczenia. Ale już teraz powiem dwa słowa o szortach - filmach krótkometrażowych. Bilety wstępu na pokazy takich bloków są niedrogie, a w zamian dostajemy bardzo dużo. Oryginalne czasami dosadne w treść a ponad to często takim projekcjom towarzyszą spotkania z twórcami. Krótki metraż potrafi przekazać tak samo wiele emocji jak długi film, a czasami i więcej, także zmusza do refleksji. Filmy pełnometrażowe można bez problemu obejrzeć w kinie, w internecie, w telewizji, a szortów nie (w każdym razie jest to mało prawdopodobne) - tym bardziej warto czegoś takiego, niepowtarzalnego doświadczyć. W ramach możliwości polecam obejrzeć wszystkie krótkie metraże w ramach bloku Studia Munka, w tym rewelacyjny Mazurek zasłużenie nagrodzony przez publiczność. Ponad to kilka tytułów jak Leon i Barbara (!), Nakarmić 500, Anna.

To co towarzyszy filmom to wspomniane już spotkania z twórcami, aktorami, producentami, reżyserami etc. To niepowtarzalna okazja by wysłuchać, zadać pytania, podzielić się refleksją czy po prostu podziękować.

Często w trakcie festiwalu wspominany jest 1 sierpnia - rocznica wybuchu powstania warszawskiego. Część ludzi pamięta, inni przypominają sobie kiedy słyszą syreny, ale wielu w ogóle nie zwraca na nie uwagi. W tym roku właśnie czwartek był poświęcony filmowi historycznemu, zarówno polskiemu jak i zagranicznemu, ale także powstającemu właśnie Miastu 44 w reżyserii Janka Komasy (premiera za rok 1 sierpnia na Stadionie Narodowym w Warszawie). Ale temu również poświęcę krótką notkę z refleksją.

Każdemu kto nie bardzo wie gdzie pojechać latem, a interesuje się filmem i sztuką gorąco polecam ten festiwal ;]!
Zapraszam na stronę festiwalu Dwa Brzegi

niedziela, 4 sierpnia 2013

Miasto Nawiedzonych - Nawiedzone Miasto


Na długo przed planami wydawniczymi zapoznałam się z trzema pierwszymi rozdziałami udostępnionymi przez autora w ramach promocji. Wtedy nie wiedziałam nic o powieści, a czytając nie potrafiłam opanować uśmiechu: autor pisał o moim mieście! Nigdzie nie było to powiedziane wprost, jednak nastrój oraz charakter miasta i mieszkańców został oddany doskonale. Nie najpiękniejsze, ale klimatyczne i na swój sposób magiczne. To także miasto samego autora, miasto, które dobrze zna, a podczas jednego ze spotkań autorskich potwierdził inspirację.



O czym jest powieść? Do miasta przyjeżdża potomkini rodu fabrykanckiego i próbuje odzyskać swoje dziedzictwo. Nie chodzi tylko o mury kamienicy i fabryki ale przede wszystkim o to, co znajduje się w podziemiach, tajemnicze źródło mocy.
Jabłoński historie rozgrywającą się w realnej, prawdopodobnej rzeczywistości zawsze okrasza magią i doprawia miejscowym folklorem. Wydarzenia niby prawdziwe ale owiane mistycyzmem w taki sposób, że można się zastanawiać, czy coś takiego faktycznie nie może mieć miejsca. To właśnie tworzy cały urok jego książek.

Powieść, napisana jest lekko, z polotem i wyobraźnią. Potrafi niesamowicie wciągnąć czytelnika powodując utratę poczucia czasu. Autor doskonale pokazuje polską (oraz miejscową) mentalność i naturę, zarówno te złe jak i dobre strony. Czasami można odnieść wrażenie, że wręcz w sposób przerysowany, prześmiewczy obrazuje rodzime społeczno – polityczne realia. Zapewne nie jeden czytelnik czy recenzent poczuje się urażony taką satyrą... w końcu w znaczniej mierze Polacy (zwłaszcza starsze pokolenie) nie potrafią się śmiać z samych siebie. Ale ja lubię jak ktoś dolewa oliwy do ognia ;] Zakończenie jakim uraczył nas autor z jednej strony może zirytować, ale z drugiej, sugeruje kontynuację, której już nie mogę się doczekać!
9/10

Książka w wersji elektronicznej dostępna na stronie cdp.pl

Wydanie ‘papierowe’ prawdopodobnie na jesieni tego roku nakładem wydawnictwa Enso Publishing.

poniedziałek, 22 lipca 2013

Wspaniała 'Populaire' - dobre lekkie kino


Wspaniała jest wspaniałą francuską komedią romantyczną. Reżyser i jednocześnie scenarzysta, Régis Roinsard zaproponował nam film osadzony we francuskich realiach końca lat 50. XX wieku. Urocza Rose (a w tej roli pełna wdzięku Déborah François) to dziewczyna z małego miasteczka o marnych życiowych perspektywach. Marzy jej się zawód modny i pożądany przez wszystkie dziewczyny – chciałaby zostać sekretarką. Wyjeżdża do większego miasta i na jednej z rozmów kwalifikacyjnych okazuje się, że ma do tego niezłe predyspozycje. Bardzo dobra obsada, przyjemna muzyka i faeria barw tworzą fantastyczny i pełen ciepła klimat.


Jest to przyjemna i lekka komedyjka z odpowiednio wyważoną dozą romantyczności. Jest zarazem urocza ale nie przesłodzona. Mając na względzie motyw przewodni, zastanawiałam się w jaki sposób reżyser zajmie naszą uwagę przez prawie dwie godziny. A jednak bardzo łatwo można wczuć się w klimat filmu, sympatyzować z bohaterami i nie odczuwać upływającego czasu. Doskonałe, lekkie kino, nie tylko dla pań ;]

7/10

Łódź, studyjne kino Kinematograf

czwartek, 18 lipca 2013

Fala Zombie czyli World War Z

Jakiś czas temu niezwykle popularnym tematem poruszonym w kinie i literaturze były wampiry. Natomiast drugim zjawiskiem, spopularyzowanym głównie przez swego rodzaju wysyp gier  komputerowych i seriali (Dead Island, The Walking Dead, The Last of Us), zostało zombie – żywe trupy. Na fali tej drugiej tematyki unosi się film w reżyserii Marca Forstera World War Z.
Zwiastun filmu niezbyt mnie zachęcił, przerysowany, nudny, a przelewające się zombie zdawały się śmieszne w negatywnym znaczeniu – a nadmienię tutaj, że nie przepadam za takimi filmami. A jednak coś mnie podkusiło. W końcu od czasu do czasu można iść proste kino rozrywkowe. Zatem wykorzystując ‘środę z Orange’ wybrałam się do kina nie nastawiając się na nic specjalnie dobrego czy lotnego, mimo zasłyszanych dobrych opinii, i tylko zastanawiałam się w jakiż to sposób główny bohater Gerry czyli Brad Pitt uratuje świat.

To co niemal od razu zwróciło  moją uwagę to muzyka, a jakże, a za doskonały motyw główny (o którym pisałam ostatnio) postawiłam dużego plusa. To byłe mile zaskoczenie, gdyż jak wspominałam spodziewałam się muzyki typu immediate music co sugerował trailer, a jednak Marco Beltrami zaproponował nam godną uwagi ścieżkę dźwiękową przy wykorzystaniu dwóch utworów zespołu Muse z albumu The 2nd Law z 2012 roku. Wrażenie przerysowania jakie podczas oglądania zwiastuna wywołała u mnie scena przelewających się zombie, zniknęło podczas oglądania filmu. Wszystko miało sens było uzasadnione i wytłumaczone w poszczególnych etapach oglądania. Trailer, jak rzadko, nie zawierał najlepszych motywów z filmu. Na uwagę zasługują oczywiście charakteryzacja, podstawa w tego typu filmach. Całości dopełnia gra aktorska. Brad Pitt bardzo heroicznie ratował świat choć początkowo to nie on miał być nadzieją ludzkości ;]. W filmie znalazło się tez miejsce na trochę humoru (często czarnego), pewnych aluzji i nawiązań polityczno – historyczno – kulturowych co jest bardzo dużym plusem bo dzięki temu nie jest to głupi film o truposzach ale można zauważyć w nim pewne przesłanie (niedostrzeżone jak zwykle). Dynamiczna akcja nie pozwalała się nudzić i czas minął bardzo szybko. Zakończenie filmu było dobre choć nie można go nazwać Happy Endem, ale przez to w moim odczuciu jest satysfakcjonujące.

Może i mogłabym się doczepić do pewnych elementów ale nie chcę ponieważ właściwie są to szczegóły nie wpływające na całościowy odbiór filmu. Szczerze polecam takie spędzenie wolnego czasu, najlepiej w towarzystwie znajomych gdyż jest to zarówno dobra rozrywka jak i można później spędzić sporo czasu na dyskutowaniu o różnych aspektach tej produkcji.
Dziwiłam się początkowo dobrym recenzjom ale po wyjściu z kina i przytaknęłam. Dobre zombiaczki zapunktowały u mnie bardzo wysoko ;]

8/10

więcej na filmweb.pl

sobota, 13 lipca 2013

Soundtrack World War Z



Za muzykę w jednym z najgłośniejszych filmów tego roku, World War Z, odpowiada Marco Beltrami, który kreował muzykę do niejednego filmu fantastycznego jak na przykład Underworld, Hellboy czy Max Payne. Nominowany do nagród za Wroga Publicznego oraz The Hurt Locker. Najnowszy soundrack od razu zwrócił moją uwagę, gdyż nie jest to typowa dla filmów akcji muzyka typu immediate music. Charakterystyczna w swoim rodzaju i bardzo dobrze pasująca do filmu odpowiednio buduje klimat. To co przykuwa uwagę to wykorzystane utwory zespołu Muse. Poniżej jeden z moich ulubionych fragmentów Isolated System. A już niedługo pełna recenzja filmu.


info źródło: filmweb.pl

poniedziałek, 1 lipca 2013

Botanicula - cudowna gra w pięknej oprawie


Botanicula, pierwsza gra jaką chciałabym Wam tutaj polecić, to niesamowicie urokliwa przygodówka z gatunku ‘point and click’ czeskiego studia Animata Design, znanego między innymi z wysoko ocenianego Machinarium. Znany animator Jaromir Plachý, uraczył nas niesamowitą atmosferą i piękną oprawą wizualną. Całości obrazu dopełnia niezwykle przyjemna i sympatyczna muzyka skomponowana przez czeski zespół DVA.



Gra opowiada historię mieszkańców drzewa zaatakowanego przez pasożyty. Grupka żyjątek, którymi kierujemy, próbuje pozbyć się przerażającej czarnej plagi. Motyw jest bardzo prosty: każdy z sześciu rozdziałów polega na rozwiązywaniu prostych zagadek logicznych i zbieraniu wskazówek by móc przejść do kolejnej lokacji. Ponad to poprzez klikanie zdobywamy liczne karty dodatkowe, co nie zawsze jest łatwe i oczywiste. Zsynchronizowana z platformą Steam pokazuje kartę każdego stworzonka w ramach osiągnięcia.




Podróż poprzez świat Botaniculi dzięki oprawie graficznej i dźwiękowej jest bardzo relaksująca i przyjemna. Wprawia w pozytywny nastrój i nie raz przywołuje uśmiech na usta. Tą fantastyczną przygodę poznałam dzięki jednemu z Youtuberów, który w dodatkowo humorystyczny sposób pokazuje pierwsze fragmenty z gry (filmik poniżej). Gra w swojej kategorii w mojej opinii uzyskuje ocenę: 10/10